Świerk biały „Echiniformis” (Picea glauca ‚Echiniformis’) to karłowa odmiana świerka białego, która charakteryzuje się zwartym pokrojem i powolnym wzrostem. Jest doskonałym uzupełnieniem rabat i wrzosowisk.

Świerk „Echiniformis” posadzony w odpowiednich warunkach nie jest trudny w uprawie , co nie oznacza że iglak wystarczy tylko posadzić. Roślina ta wymaga podlewania, nawożenia, przycinania, a pozostawiona bez opieki może chorować.

Świerk biały „Echiniformis”
Świerk biały „Echiniformis”

Wygląd

„Echiniformis” to odmiana karłowata świerka białego, która charakteryzuje się dużą mrozoodpornością. Jest to iglak wolno rosnący, którego przyrosty roczne wynoszą 2 cm, wyniku czego po 10 latach osiąga około 30 cm wysokości i szerokości. Prócz kształtu, odmianę świerka białego wyróżniają także igły są stalowo-zielone, a młode przyrosty w kolorze żywej zieleni. Często ze względu na wygląd igieł świerk biały przypomina jodłę.

Stanowisko i uprawa

Świerki białe lubią stanowiska słoneczne lecz także mogą rosnąć w lekkim półcieniu, gdyż w cieniu bardzo źle się rozwijają, gubią igły i często chorują. Nie są wybredne co do podłoża, lecz najlepiej i najzdrowiej rosną w wilgotnych i żyznych glebach. Młode rośliny z płytkim systemem korzeniowym wymagają stanowiska umiarkowanie wilgotnego. Starszym drzewom dzięki silnie rozwiniętym i głębokim systemem korzeniowym, nie straszne są susze i mniej żyzne gleby.

Podobnie jak w wypadku innych karłowych świerków duże zagrożenie stanowią przędziorki, które mogą doprowadzić do straty znacznej części igliwia.

Zastosowanie

Odmiana „Echiniformis” to jedna z najpiękniejszych i najczęściej uprawianych form świerka. Ze względu na małe rozmiary i ciekawy pokrój roślina ma wiele zastosowań: od rabat mieszanych, wrzosowisk, kompozycji w skrzyniach balkonowych po skalniaki a także dobrze komponuje się z innymi karłowymi świerkami. Ponieważ jest to odmiana karłowa, to w sposób naturalny nadaje się na bonsai. Roślina dobrze rośnie posadzona w doniczce.

Rośliny mogą być natomiast sadzone także w miastach, gdyż całkiem dobrze radzą sobie z zanieczyszczonym, miejskim powietrzem.